Bir tabloyu güzel bulmak ile tarihini onaylamak aynı şey değildir. Rokoko bahçesinin zarafeti saray ayrıcalığıyla, sömürge portresindeki ipek küresel ticaret ve zorla çalıştırmayla birlikte var olabilir. Estetik haz bu ilişkileri otomatik olarak aklamaz; fakat eleştiri de hazzı yasaklamak zorunda değildir.nnOlgun bakış iki düşünceyi aynı anda taşır: ‘Bu renk ve ritim beni etkiliyor’ ve ‘Bu görüntünün dünyası kimleri dışarıda bırakıyor?’ Güzelliği sorgulamak onu yok etmez.
Tam tersine, yüzeyin arkasındaki emek ve iktidarı görerek deneyimi daha derin ve daha dürüst hâle getirir.
