Dijital görüntü arkadan aydınlanır; tablo çevredeki ışıkla görünür. Ekran parlaklığı, beyaz ayarı, kamera sensörü ve dosya sıkıştırması bir Monet grisini maviye, sıcak verniği turuncuya çevirebilir. Üstelik müzelerin çekimleri bile farklı ışık ve restorasyon anlarına aittir.nnBu nedenle çevrimiçi renk ‘yanlış’ değil, koşulludur.
Araştırmacı renk kartı ve kalibre ekran kullanır; gündelik izleyici ise birden fazla kaynağı karşılaştırabilir ve kesin pigment yargısından kaçınabilir. Dijital erişim güçlüdür, fakat her piksel nesnenin değil, bir ölçüm zincirinin sonucudur.
